GARDYNIK JACEK MARIAN
Ekonomista, przedsiębiorca, działacz społeczny
Jacek Gardynik

Urodzony 30.01.1956 w Opatowie jako syn Pawła i Zofii z domu Szuba. Zamieszkały w Tarnobrzegu.

Po ukończeniu Szkoły Podstawowej w rodzinnej wsi Nieskurzów Stary, kontynuował naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Opatowie, które z sukcesem ukończył w 1975 r. Już w szkole średniej dał się poznać jako wnikliwy obserwator bliższego i dalszego otoczenia społeczno-politycznego, z powodzeniem startując i wygrywając powiatowe i wojewódzkie olimpiady historyczne, „Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym”, „Człowiek – Świat – Polityka”. Tam też zdobył pierwsze szlify społecznikowskie, pełniąc m.in. funkcję przewodniczącego Szkolnej Ligi Obrony Kraju.

Swoje pasje społecznikowskie z powodzeniem kontynuował na Uniwersytecie Marii Curie – Skłodowskiej na Wydziale Ekonomicznym w zakresie ekonomiki i organizacji rolnictwa, gdzie 30 października 1980 r. uzyskał tytuł magistra ekonomii na podstawie pracy magisterskiej pt: „Polityka kadrowa w przedsiębiorstwie”, co w dużym stopniu zdeterminowało jego wybory dalszego rozwoju zawodowego.

Podczas studiów był bardzo aktywnym reprezentantem społeczności studenckiej, działając w obronie jej praw w Radzie Studenckiej Wydziału Ekonomii UMCS. Rozpoczął też ożywioną działalność w ruchu ludowym. Był m.in. współzałożycielem koła ZSL na swoim wydziale.

Zdobyte na uczelni doświadczenia przeniósł na grunt zawodowy – po ukończeniu studiów podjął pierwszą pracę w ZSL WK w Tarnobrzegu jako instruktor terenowy.

Wychowany w rodzinie chłopskiej, z silnymi tradycjami ludowymi i społecznikowskimi, z wielkim zaangażowaniem odnosił się do dorobku ruchu ludowego i szeroko rozumianej kultury ludowej. Zaś jego silna osobowość, oryginalność i niezależność w myśleniu, samodzielność w działaniu z dużym marginesem wolności przy podejmowaniu trudnych decyzji, mimo iż nie sprzyjała przychylności zwierzchników, przyciągała młodych ludzi, angażując go w ich problemy i umożliwiając podejmowanie skutecznych działań i nowych wyzwań w kierunku udzielenia im wszechstronnej pomocy. Toteż z całą energią włączył się w latach 1980-1981, w reaktywację ZMW w woj. tarnobrzeskim, prowadząc w 1981 r. I Woj. Zjazd ZMW w Tarnobrzegu dla powołania władz organizacji oraz wyboru delegatów na I Krajowy Zjazd ZMW /20 – 22 III 1981 r./, w którym również jako delegat uczestniczył. Po odrodzeniu ZMW w 1980 roku, pełnił w latach 1981 – 1985 funkcję przewodniczącego, a następnie wiceprzewodniczącego Zarządu Woj. ZMW w Tarnobrzegu. Był również m.in. członkiem ZK ZMW, członkiem wewnątrzzwiązkowej sieci informacyjnej, czynnie uczestniczącym w badaniach prowadzonych przez Ośrodek Analiz Społecznych ZK ZMW. Aktywnie przyczyniał się do rozwoju ZMW w woj. tarnobrzeskim, podejmując czynną pracę w organizację kursów, szkoleń i obozów dla młodzieży wiejskiej. Z powodzeniem kontynuował problematykę młodzieży wiejskiej i oświaty rolniczej, na bieżąco uczestnicząc w inicjatywach społecznych szeroko pojętego środowiska wiejskiego.

Działalność społeczna, praca w ZMW i ZSL pozwoliła mu zdobyć szerokie doświadczenia związane z pracą z ludźmi, ich wyborami i motywami, które wykorzystał przy tworzeniu i prowadzeniu z powodzeniem przez blisko 20 lat, własnego przedsiębiorstwa i sprawnym kierowaniu, okresowo dość licznym, zespołem pracowników.

Wraz z żoną Krystyną /psychologiem/, wychował troje dzieci: córkę Aleksandrę /prawnika/, synów: Przemysława i Ziemowita /ekonomistów/. Dzieci zarażone przez niego pasją społecznikowską, aktywnie uczestniczą w życiu społecznym swojego środowiska, prezentując, podobnie jak ich ojciec, głębokie postawy i zasady moralne oraz dużą wrażliwość na potrzeby innych.

Zmarł niespodziewanie 28.12.2007 i spoczął na Cmentarzu Komunalnym w Tarnobrzegu – Sobowie.